الأناة : گام برداشتن به كندى . التّباطؤ : تأخير . الأود : كژى . نهج : تعيين و مشخص كرد . بدايا : جمع « بدىء » به معناى مصنوع و آفريده شده يا جمع « بديئة » به معناى « پيدايش و آغاز هر حالتى » است . فطرها : او را آفريد . رهوات : جمع « رهوة » به مكان پست و نيز به مكان مرتفع گفته مىشود و از واژه‌هاى اضداد است . الفرج : جمع « فرجة » به مكان خالى گفته مىشود . وشّج : به معناى تركيب كردن و درهم فروبردن . الأزواج : همتايان . الحزونة : سختى . الأشراج : جمع « شرج » به معناى « دستگيره » . الارتتاق : چسبيدن . خداوند مىفرمايد : « آيا كسانى كه كفر ورزيدند ندانستند كه آسمانها و زمين هر دو به هم پيوسته بودند و ما آن دو را از هم جدا ساختيم و هر چيز زنده‌اى را از آب پديد آورديم آيا باز هم ايمان نمىآورند . » « 1 » صوامت : بسته شده .

--> ( 1 ) . أَ وَ لَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ كانَتا رَتْقاً فَفَتَقْناهُما وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ أَ فَلا يُؤْمِنُونَ انبياء / 21 : 30 .